تلفن : ۳۵۵۷۴۰۴۲-۰۴۱

 

نام کشور تایلند
پایتخت بانکوک
جمعیت ۶۵.٠۶٨.١۴٩ نفر (٢٠٠٧)
موقعیت جغرافیایی آسیای جنوب شرقی
همسایگان برمه – کامبوج – لائوس – مالزی
آب و هوا گرم و مرطوب درجه حرارت معمولاً بین ٢٣٫٣ تا ۴٠ درجه
دین و مذهب ٩۵٪ بودایی ۵٪ سلان ١٪ مسیحی
مساحت ۵١۴.٠٠٠  کیلومتر مربع
زبان رسمی تائی

کشور بودایی تایلند که قرن‌ها با نام سیام شناخته می‌شد، شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده است. تایلند کنونی در سال ۱۲۳۸ ایجاد شده و بر خلاف دیگر کشورهای منطقه، هیچ‌گاه مستعمره و تحت سلطه‌ی قدرت‌های اروپایی نبوده است. کلمه‌ی تای به معنای آزادی است و تایلند یعنی سرزمین آزادی.
[/av_tab] [av_tab title=’بهترین وقت سفر’ icon_select=’yes’ icon=’ue82a’ font=’entypo-fontello’] تایلند در اکثر اوقات گرم و مرطوب بوده و دمای آن بین ٢٨ تا ٣٠ درجه سانتی‌گراد متغیر است. به دلیل مختصات خاص جغرافیایی، سه فصل در این کشور وجود دارد: فصل سرد؛ از نوامبر تا فوریه که واقعاً سرد نیست، اما بومی‌‌ها که به آب و هوای نسبتاً گرم عادت دارند آن را سرد می‌خوانند و حتی لباس گرم هم می‌پوشند. بهترین وقت دیدن تایلند هم همین وقت است. البته اکثر شهرها پر از توریست است و جاهای دیدنی شلوغ می‌شود و قیمت‌ اتاق و غذا و خدمات هم بالا می‌رود. دومین فصل، فصل گرم است که از ماه مارس تا ژوئن ادامه دارد. دمای هوا در این فصل گاهی تا ۴٠ درجه‌ی سانتی‌گراد هم می‌رسد. به خاطر مشکلات تهویه، بهتر است که این وقت سال، از معابد تایلند بازدید نکنید. در این فصل کمی باران می‌بارد، اما فصل اصلی باران، از ژوییه تا نوامبر است که باران‌های موسمی و سیل راه افتادن برای مردم طبیعی محسوب می‌شود و شنا کردن، مخصوصاً در سواحل جنوبی تایلند خطرناک است.

تایلند تعطیلات زیادی دارد که اکثراً به بودیسم و سلطنت ربط پیدا می‌کنند. هیچ‌کس همه‌ی آن‌ها را جشن نمی‌گیرد، به جز بانک‌ها که در همه‌ی این مناسبت‌ها بسته هستند.

ماخابوکا
هنگامی که ماه در چهارمین ماه از تقویم قمری کامل بشود این جشن را برگزار می‌کنند که اکثراً هم می‌افتد به فوریه یا مارس. در معابد بانکوک بودایی‌ها شمع روشن حمل می‌کنند و سه دور در جهت عقربه‌ی ساعت گرد معبد اصلی می‌چرخند.

سال نوی چینی
در طول برگزاری سال نوی چینی، تایلندی‌های چینی‌الاصل که در بانکوک پرشمارند، با تمیزکردن خانه‌ها به پیشواز جشن‌ها می‌روند. در این وقت سال، برگزاری مراسم عروسی هم بسیار متداول است.

سونگ‌کران
بامزه‌ترین تعطیلات تایلند است و به مناسبت سال نو که می‌افتد حدود بیست و چهارم- بیست و پنجم فروردین برگزار می‌شود. طی این تعطیلات، به نشانه‌ی شستن مکان‌ها و آدم‌ها از گناهان و ناپاکی‌های سال گذشته، مردم بر روی هم‌دیگر آب می‌پاشند. این آب‌بازی که در دنیا نظیر ندارد، سه روز تمام طول می‌کشد. این وقت سال همه‌جای تایلند شلنگ و تفنگ آب‌پاش و از این قبیل وسایل می‌فروشند تا رنگ و بوی بیشتری به این مراسم ببخشند. در سالیان اخیر، از وقتی مردم تصمیم گرفتند آب خیلی سرد روی هم بپاشند، آب‌پاشی کمی ناخوشایند شده است.

لوی کراتونگ
اولین شب ماه کامل دوازدهمین ماه از تقویم قمری که اکثراً در نوامبر رخ می‌دهد، مردم به سمت دریاچه‌ها، رودخانه‌ها، و حتی استخر هتل‌ها می‌روند و با گذاشتن گل و شمع روی برگ درخت موز و شناور کردنش روی آب، از الهه‌ی رودخانه‌ها تشکر می‌کنند که به مردم شور زندگی را بخشیده است. تایی‌ها بر این عقیده‌اند که با این کار بدشانسی ان‌ها هم روی آب شناور می‌شود؛ برای همین کمی از مو یا ناخن خودشان را هم می‌چینند. در این جشن آرزو هم می‌کنند؛ اگر کاتونگ شما -که همان برگ موزی است که شناور کردید- پیش از خاموش شدن شمع‌اش از دید شما محو شود، معنایش این است که به آرزوی خود می‌رسید.

تولد شاه
این روز ملی که به عنوان روز پدر نیز جشن گرفته می‌شود، روزی است که در آن تایی‌ها احترام و وفاداری‌شان را به شاه ابراز می‌کنند. تمامی ساختمان‌های دولتی و بانک‌ها در روز ۵ دسامبر تعطیل می‌شوند. روز مادر هم روز دوازدهم آگوست که سالروز تولد ملکه است، برگزار می‌شود.

سلام غیر رسمی: سا وات دی sa-wat-dii
سلام رسمی اگر گوینده آقاست: سا وات دی خراپ sa-wat-dii, khráp
سلام رسمی اگر گوینده خانم است: سا وات دی خا sa-wat-dii, khâ
لطفاً‍: کارونا karunaa
سپاسگزارم: خُپ خون khop khun
خواهش می‌کنم: می پن رای mai pen rai
بله: چای chai
خیر: مای چای mai chai
ببخشید: خو توت kho thot
خداحافظ: لا کُن laa kon
من نمی‌توانم تایلندی صحبت کنم: فوت فااساا تای مای دای phuut phaasaa thai mai dai
شما انگلیسی صحبت می‌کنید؟: فووت فااساا انگ کریت دای مای؟ ?phuut phaasaa ang-krit dai mai
لطفاً شمرده‌تر صحبت کنید: فووت چااچا نوی phûut cháa cháa nòi
کمک: چوآی دوآی chûai dûai
دست‌شویی کجاست؟: هونگ نام یو تیی نای ?hông nám yùu thîi năi
کجا؟: تیی نای؟ thii näi’
چقدر؟: تا مای؟ ?thammai’
دور است؟: کلای مای؟ ?klai mǎi
خوب است: مِی پن رای mâi pen-rai
نمی‌دانم: مِی ساپ mâi sâap
پلیس!: تاامروئات taamruat
وایستا! دزد!: یوت جاان/ خاموی yut jon/khamoy
به کمک شما نیاز دارم: فوم/چان تُنگکاان خوام چوای لوئا phom/chan tongkaan khwaam chuai luea
گم شده‌ام: فُم/ چان لُنگ تاانگ phom/chan long thaang
کیفم را گم کردم: کراپائو خُنگ فُم/ چان های krapao khong phom/chan haai
به دکتر نیاز دارم: فُم/چان تُنگ کان موو phom/chan tongkaan mö
امروز: وانیی wanníi
دیروز: موئه وان نیی mûea wan níi
فردا: فرونگ نیی phrûng níi
تعطیلات: وان یوت wan yoot

غذای تایلندی به تند بودن مشهور است؛ البته فروشندگان غذاها می‌دانند که تحمل این مقدار تندی از تحمل غیر بومی‌ها خارج است، بنابراین قبل از حاضر کردن غذا، می‌پرسند که آیا غذای تند می‌خواهید یا نه. اگر پاسخ شما به این سوال مثبت باشد، معلوم است که حسابی اهل ریسک کردن هستید!

غذای عمده در تایلند برنج است. وقتی در تایلند می‌گویند غذا بخوریم بیشتر منظورشان این است که برنج بخوریم! به شکل‌های مختلفی هم طبخ می‌شود که مهم‌ترینشان به شرح زیر است:
خائو سوای یا برنج زیبا، نوعی کته است که پای اغلب غذاها می‌گذارند.
_ خائو فات برنجی سرخ شده است که با گوشت سرو می‌شود.
خائو توم برنجی شور و آب‌دار است که ادویه‌ی زیادی هم با آن مخلوط می‌کنند و بیشتر برای صبحانه صرف می‌شود.

نودل هم در تایلند طرفداران زیادی دارد. نودل نوعی رشته‌ی چینی است که تایلندی‌ها با تکه‌های گوشت و ادویه‌های مختلف می‌خورند. فت تای، که معنی‌اش تای سرخ‌ کرده است، نودل‌های برنجی است که در سس تمبرهندی خوابانده و بعد سرخش می‌کنند. این غذا ارزان و خوش‌مزه است و تند هم نیست، هر چند که اگر بخواهید، خودتان می‌توانید تندش کنید.

thailand
[/av_tab] [av_tab title=’معرفی پایتخت بانکوک’ icon_select=’yes’ icon=’ue808′ font=’entypo-fontello’] بانکوک، پایتخت پر جنب و جوش تایلند، شهر بوداهای طلایی، برج‌های عظیم و باغ‌های رنگارنگ است.

نام ملی این شهر، Krung Thep به معنی شهر فرشته‌هاست و لابد تنها از فرشته‌ها بر می‌آید که این همه جذابیت مدرن را در کنار شگفتی‌های سنتی یک سرزمین قرار دهند.

بانکوک در اغلب روزهای سال آب و هوایی گرم و مرطوب دارد ولی بهترین وقت سفرکردن، از ماه نوامبر تا فوریه است که رطوبت و دما در پایین‌ترین حد خودشان هستند. در صورتی که هواپیما را برای سفر به بانکوک انتخاب کرده باشید، اولین چیزی که توجه شما را جلب می‌کند فرودگاه بین‌المللی Suvarnabhumi با ساختمان شیشه‌ای و غول‌پیکرش است. فرودگاه تا مرکز شهر سی‌کیلومتر فاصله دارد و برای پیمودن این مسیر، تاکسی، اتوبوس و قطار هوایی (Skytrain) در دسترس می‌باشد؛ در مورد تاکسی‌ها، کرایه را تاکسی‌متر تعیین می‌کند و به دلیل بالابودن شارژ اولیه و در ضمن ترافیک سنگین داخل شهر، باید انتظار رقم بالایی را داشت. اتوبوس‌ها کولر‌دار و راحت هستند و تنها ممکن است زمان طولانی‌تری را برای رسیدن به مقصد صرف کنند. قطار هوایی با داشتن دو تا خط صورتی و قرمز در همین مسیر، بهترین گزینه برای صرفه‌جویی در وقت و هزینه است؛ قطارهای خط صورتی، سریع‌السیر هستند و فاصله‌ی فرودگاه تا Soi Asoke، مرکز شهر بانکوک، را در پانزده دقیقه طی می‌کنند و این نصف زمانی است که قطارهای خط قرمز می‌روند.

برای رفت و آمد در شهر باید به موارد بالا، متروی زیرزمینی، موتورسیکلت‌ها و توک‌توک‌ها را اضافه کرد. موتورسیکلت‌ و Tuk-Tuk-ماشین‌های بامزه‌‌ای که سه تا چرخ دارند- انتخاب‌های خوبی برای دور زدن ترافیک در ساعت‌های شلوغ هستند و قیمت هم به صورت توافقی بین مسافر و راننده تعیین می‌شود.

تایلندی‌ها هر روز هفته را با یک رنگ نام‌گذاری کرده‌اند؛ بنابراین هیچ بعید نیست اگر روز چهارشنبه، لباس سبز و یا جمعه، لباس آبی بپوشید، بیشتر شما را تحویل بگیرند.

معبدهای بانکوک با تمام آئین‌های سنتی و احترامی که اهالی منطقه برای آن‌ها قائل هستند، از پر طرفدارترین دیدنی‌های این شهر به شمار می‌آیند. بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین معبد بانکوک، Wat Pho در نزدیکی کاخ پادشاهی قرار دارد و بودای خوابیدهرا در خود جا داده است؛ این بودای طلا بیش از ۴۶ متر طول و ١۵ متر ارتفاع دارد و چشم‌های آن از مروارید است. کاخ پادشاهی طی سه قرن گذشته محل زندگی تمامی پادشاهان تایلند بوده است که امروزه ساختمان‌های آن به جهت اهمیت تاریخی، معماری و تزئینات چشم‌گیر مورد توجه قرار می‌گیرد. مقدس‌ترین بودای تایلند، بودای زمردین است که در همین کاخ پادشاهی قرار دارد و از سنگ یشم ساخته شده و داستان پر فراز و نشیبی را در طول سالیان دراز گذرانده تا به بانکوک رسیده است. لباس‌های بودای زمردین بر اساس تغییر فصل طی مراسمی با شکوه به وسیله‌ی پادشاه عوض می‌شود؛ این اتفاق تنها سه بار در سال می‌افتد ولی برای دیدن نمایش‌هایی از آداب و رسوم تایلند، Rose Garden در سی کیلومتری بانکوکانتخاب خوبی است؛ مراسم و رقص عروسی، بوکس تایلندی، نمایش فیل‌ها و شمشیربازی از صبح تا ده شب در باغ زیبای رز در کنار دریاچه برپاست.

گشت و گذار در شهر با پای پیاده هم به خاطر وجود محله‌های مختلف و بازارهای تماشایی، لذت خودش را دارد. در مرکز شهر، خیابان Rachapraop به خاطر وجود مراکز خرید متعددش مشهور است. اگر اصراری به خرید اجناس مارک‌دار ندارید، بازارPratunam را از دست ندهید. توی کوچه‌های باریک و فروشگاه‌های پراتونام لباس و کیف و کفش‌های خوبی را می‌شود با قیمت خیلی پائینی خرید.

کافه‌ها و دکه‌های غذافروشی کوچک همه‌جای مرکز شهر هستند؛ یکی از تفریحات مردم بانکوک غذاخوردن است و خوراکی‌هایی که توی این دکه‌ها عرضه می‌شوند، علاوه بر ارزان‌قیمت بودن، بسیار تازه و سالم هستند. Thai Salad غذای اصلی تایلندی‌هاست که توی همه‌ی رستوران‌ها هم سرو می‌شود: مخلوطی از پاپایا و ساقه‌ی بامبوی رنده‌شده به همراه میگو و فلفل‌قرمز و گوجه در کنار برنج بخارپز. شلوغی و خستگی روز نگرانی ندارد، به هر حال همه‌ی دنیا از جادوی ماساژ تایلندیچیزی شنیده‌اند. اگر در یک هتل چند ستاره اقامت داشته باشید، می‌توانید ماساژ را در اتاق خودتان یا سالن اسپای هتل تجربه کنید؛ اگر نه، به یکی از صدها سالن ماساژ و مدی‌تیشن باید مراجعه کنید. انتخاب محل اقامت در بانکوک وقتی راحت است که از بین این همه هتل با قیمت‌ها و سرویس‌های مختلف، بدانید کدام یکی بیشتر به سلیقه‌ی شما نزدیک است. هتل‌های مرکز شهر، کوچک‌تر هستند ولی هزینه‌ی کم‌تری می‌طلبند و از طرفی راحتی رفت‌وآمد داخل شهر را هم شامل می‌شوند.

گذراندن شبی آرام بر روی یکی از کشتی‌های رودخانه‌ی چائوپرایا، با وجود نورپردازی‌های تماشایی اطراف رودخانه، به همراه شام و موزیک زنده می‌تواند خاطره‌‌ای فراموش‌نشدنی بسازد؛ شاید هم هیجان و شلوغی خیابان Sukhumvit یا بازار شبانه‌یPat Pong جالب‌تر به نظر برسد. همه چیز بستگی به این دارد که شما بخواهید چه تصویری از بانکوک را برای همیشه به خاطر بسپارید.

اگر وقت بیشتری داشتید و خواستید سری به حومه‌ی بانکوک بزنید، این‌ پیشنهادها را هم در نظر بگیرید:
Safari World ده دقیقه‌ای با بانکوک فاصله دارد و دارای دو بخش است، یکی سافاری پارک که حیواناتی مثل زرافه ، شیر، ببر و پاندای سفید را خارج از قفس آن‌جا نگه‌داری می‌کنند و مسیری در طول ٨ کیلومتر است که باید با ماشین از این مسیر گذشت و حیوانات را در دو طرف جاده تماشا کرد. بخش دیگر Safari World، پارک آبی است که شوی دلفین‌ها و زیستگاه دیگر جانوران دریایی این‌جا برپاست. مخصوصاً برای بچه‌ها باید جای هیجان‌انگیزی باشد.
Bangkok Floating Market یا بازار شناور بانکوک، که در ٨٠ کیلومتری غرب شهر قرار دارد، بازار گل و میوه است که فروشندگان آن در قایق‌های کوچک شناور بر کانال آب، محصولات خود را می‌فروشند. دنیایی از رنگ و مزه.

پوکت، جزیره‌ی روشنایی‌ها.

پوکت، بزرگ‌ترین جزیره‌ی کشور تایلند است و به قدری زیبایی و رنگ و شگفتی دارد که گاهی آن را کنار جزایر قناری قرار می‌دهند؛ یک جزیره‌ی کوچک با آب‌های شیشه‌ای، صخره‌هایی پوشیده‌شده با خزه، نخل‌های باریک و بلند، ماسه‌های نرم و سفید و شب‌هایی پر از نور و هیجان.

سفرکردن به پوکت کار راحتی است، یک فرودگاه بین‌المللی دارد که در شمال جزیره قرار گرفته و هر روز پروازهای زیادی از همه‌جای دنیا به آن انجام می‌گیرد؛ البته از ایران پرواز مستقیمی وجود ندارد و باید فرودگاه بانکوک را برای ترانزیت انتخاب کنید. رفتن از فرودگاه به سمت مرکز شهر با تاکسی یا اتوبوس امکان‌پذیر است. تاکسی‌ها مجهز به تاکسی‌متر هستند و هزینه‌ی خیلی بالایی ندارند ولی طبعاً از اتوبوس گران‌ترند؛ اتوبوس‌ها را در سطح شهر کم‌تر می‌بینید و برای گشتن توی شهر سه تا گزینه‌ی وجود دارد: توک‌توک، تاکسی، مینی‌بوس. توک‌توک‌های تایلند دیگر تبدیل به یکی از جاذبه‌هایش شده‌اند: موتورسیکلت‌هایی با سه چرخ و کابین خیلی کوچک که بسته به حال و هوای راننده‌اش با رنگ و آویزهای گل و مهره تزئین می‌شود؛ کم پیش می‌آید توریستی به آن طرف‌ها برود و توک‌توک‌سواری را تجربه نکند؛ کرایه‌ی مشخصی ندارند و بیشتر به صورت توافقی بین مسافر و راننده تعیین می‌شود. مینی‌بوس‌ها هم در سطح جزیره، ایستگاه‌های متعدد و کرایه‌ی ثابتی دارند و اگر وقت داشتید، می‌توانید سوار یکی از این‌ها شوید و محله‌های مختلف را ببینید و از هر جا خوش‌تان آمد، پیاده شوید. البته تمام رفت‌وآمدها بستگی به فصل سفر دارد؛ در بیشتر ماه‌های سال، هوای پوکت گرم و شرجی است و در تمام فصل‌ها هم امکان بارش باران وجود دارد، گرچه زمستان‌ها بیشتر است. با این همه، بهترین وقت سفر، از ماه نوامبر تا ماه فوریه است که دریا گرم و آرام است.

فراموش نکنید پوکت یک جزیره است و طبیعی است که تمام خوش‌گذرانی‌ها کنار دریا اتفاق بیفتد؛ بیشتر هتل‌ها هم نزدیک ساحل هستند و مرکز جزیره را جایی خلوت و دنج برای ساکنین محلی نگه داشته‌اند. در پوکت، مانند هر شهر توریستی دیگری، انتخاب‌های بیشماری در مورد محل اقامت می‌توانید داشته باشید؛ هتل‌های متنوع با سرویس‌های مختلف و قیمت‌های باورنکردنی؛ معمولاً هزینه‌ای که برای اقامت در پوکت می‌پردازید، می‌تواند خیلی کم‌تر از هزینه‌ی همین هتل در شهری دیگر باشد. از مجموعه‌ هتل‌های هیلتون و هتل Le Meridien با دکوراسیون زیبا و چشم‌انداز رو به جنگل‌های کناره‌ی دریا تا هتل‌های کوچک‌تر سه ستاره، همه مهمان‌نوازهای خوبی هستند.

پوکت سواحل عمومی زیادی دارد ولی دو تا از مهم‌ترین‌هایشان، ساحل پاتونگ و ساحل کارون هستند. ساحل پاتونگ بزرگ‌تر است و به دلیل نزدیکی به بیشتر هتل‌ها و مراکز خرید، ساحلی پرجنب‌وجوش‌تر است؛ در حالی که ساحل کارون، برای آدم‌هایی که به دنبال آرامش و منظره‌های بکر هستند، جای مناسب‌تری است. در تمام سواحل، بازی‌های آبی – مثل شنا، غواصی و اسکی روی آب – انجام می‌شود. غواصی در اقیانوسی فیروزه‌ای باید خاطره‌ی فراموش‌نشدنی‌ای بسازد؛ لباس و تجهیزات و مربی را در اختیارتان می‌گذارند و تنها به عهده‌ی شماست که از دنیای زیر آب لذت ببرید؛ ماهی‌ها، صدف‌ها و صخره‌های کوچک رنگی زیر اقیانوس را تماشا کنید و مرجان‌ها را لمس کنید. می‌توانید با کمی دست‌ودلبازی ماهی‌ها را هم سمت خودتان بکشانید: تکه‌ای نان دست‌تان بگیرید و ببینید که چه‌طور ماهی‌های کوچک رنگارنگ دور دست شما مهمانی می‌گیرند.

به غیر از قایق‌های تندروی سفیدرنگ، بد نیست برای گشت‌زدن در دریا، حواس‌تان به قایق‌های پارویی هم باشد. سوار بر قایق‌های چوبی و پاروزدن‌های آرام میان دریایی شفاف، می‌تواند تا روزها شما را سر حال نگه دارد.

یکی از دیدنی‌های پر طرفدار پوکت را می‌توانید در نزدیکی ساحل پاتونگ ببینید، وقت‌گذرانی در پوکت فانتاسی با برنامه‌های شبانه‌ی آتش‌بازی، نمایش فرهنگ و سنت تایلندی، نمایش و رقص فیل‌ها و بازار صنایع‌دستی تماشایی‌اش، می‌تواند شبی باشکوه بسازد.

در پوکت هم مانند دیگر شهرهای تایلند، معبد و مجسمه‌های بودا زیاد دیده می‌شود ولی مهم‌ترین معبد پوکت، معبد چالونگاست که احترام و اهمیت خاصی برای اهالی دارد. ورود به این معبد برای همه آزاد است، اما باید لباس شما پوشیده باشد و کفش‌هایتان را هم از پا در آورید؛ غریبه‌ها هم می‌توانند این‌جا شمع یا عود روشن کنند و یا پولی را به عنوان نذر به معبد هدیه دهند.

نزدیک به معبد چالونگ، باغ‌وحش پوکت با حیوانات مختلف و بازیگوش، جایی دوست‌داشتنی برای بچه‌ها و البته بزرگ‌ترهاست. از شامپانزه‌های بامزه که حرکات آدم‌ها را تقلید می‌کنند و رقص گروهی فیل‌ها تا هنرنمایی تمساح‌ها می‌تواند تنها در باغ‌وحشی در تایلند اتفاق بیفتد و از دست‌دادنش باعث پشیمانی شود. یکی از چیزهایی که در این باغ‌وحش نباید فراموش‌ کرد، آب‌میوه‌های خوشمزه‌ای است که در دکه‌های جلوی در می‌فروشند. چیزی شبیه به یخ‌دربهشت با میوه‌های طبیعی و یا شیره‌ی نارگیل، نوشیدنی‌ای شیرین و خنک که با آفتاب درخشان پوکت حتماً می‌چسبد. درکل غذاها و نوشیدنی‌های پوکت به صورتی است که بهتر است نگران رژیم غذایی و پرخوری‌های معمول سفر نباشید. این‌جا غذاهای دریایی حرف اول را می‌زنند و همه چیز با میوه‌ها و سبزیجات تازه تهیه می‌شود. میگوهای کبابی‌شده با سس دودی و یا سالاد تایلندی را که مخلوطی از نودل و گوجه‌فرنگی و آووکادو با ادویه‌جات تایلندی است، حتماً امتحان کنید.

بعید است از پوکت شنیده باشید و آوازه‌ی جزایر فی‌فی به گوش تان نرسیده باشد؛ جزایر فی‌فی مجموعه‌ای از شش جزیره است که حدود ۴٨ کیلومتر با پوکت فاصله دارند و با کشتی‌های کوچک تفریحی به آن‌ها رفت و آمد می‌کنند. دو تا جزیره‌ی مهم آن‌ها، فی‌فی کوچک و فی‌فی بزرگ است که در فی‌فی کوچک کسی ساکن نیست و یک غار دیدنی به نام Viking Caveدارد که اسمش را از نقش‌ونگارهای روی دیوار برداشته‌اند. تمام داستان‌های ساحل پوکت، در جزایر فی‌فی هم جریان دارد. کشتی‌ها بین راه توقف می‌کنند و اجازه می‌دهند که توی آب بروید و شنا کنید، هرچند شیرجه‌زدن از روی صخره‌های فی‌فی مزه‌ی دیگری دارد. برای تور فی‌فی می‌توانید در قسمت اطلاعات هتل خودتان یا باجه‌هایی که برای این تورها در مراکز خرید وجود دارد، ثبت‌‌نام کنید.

پوکت چند تا مرکز خرید بزرگ دارد که مجموعه‌ای از برندهای مطرح را یک‌جا جمع کرده‌اند. مرکز خرید جانگ‌سیلون که در ساحل پاتونگ قرار گرفته، مرکز خرید بزرگی است که علاوه بر فروشگاه چند تا رستوران خوب هم دارد. ولی برای خرید ارزان‌تر، می‌توانید سری به امتداد ساحل پاتونگ بزنید، در این‌جا مغازه‌های زیادی هستند که فروشنده‌های اهل چانه‌زدنی دارند. بزرگ‌ترین مرکز خرید پوکت، سنترال فستیوال کمی با مرکز شهر فاصله دارد ولی خیلی هم دور نیست. یکی از بهترین و زیباترین چیزهایی که خوب است از پوکت بخرید، دستبندها و گردنبندهای سنگی با رنگ‌های درخشان‌شان است. اگر به درد خودتان نمی‌خورد، حداقل سوغاتی خوبی است، برای مشابه‌شان در ایران حداقل باید ده برابر پول بدهید.

برای سفر به پوکت، یک دوربین عکاسی می‌تواند همراه خوبی باشد ولی چشم‌های شما از آن هم مهم‌تر هستند. به همه‌ جا خوب نگاه کنید و آبی‌ها را به ذهن بسپارید. خیلی زود دل‌تان برای این همه زیبایی تنگ خواهد شد.

اگر وقت داشتید، دیدن این‌ها هم در پوکت بد نیست‌:
موزه‌ی صدف؛ کلکسیونی تماشایی از صدف‌های جورواجور و صنایع‌دستی که با صدف ساخته شده‌اند.
تور رافتینگ؛ سوار بر قایق‌های بادی در رودخانه‌ی خروشان از دل جنگل عبور کنید.

پاتایا، سرزمین هیجان تایلند است، روزهای آفتابی و پر از سرگرمی، شب‌های بلند و رنگارنگ.

مانند تمام شهرهای ساحلی، رطوبت هوا در پاتایا بالاست و تابستان‌ها باران زیاد و طولانی می‌بارد. اما بهترین وقت سفر و لذت‌بردن از آب و هوا، از نوامبر تا فوریه است که هوایی گرم و خشک دارد.

فرودگاه U-tapao در سی‌کیلومتری جنوب پاتایا قرار گرفته ولی چون تعداد پروازهای مسافری و تجاری آن محدود است، بیشتر مسافران پاتایا از شهر بانکوک می‌آیند. یعنی با یک پرواز به بانکوک می‌رسند و از آن‌جا مسیری حدوداً ١۶٠ کیلومتری را طی می‌کنند تا وارد پاتایا شوند. جاده از میان جنگل‌ می‌گذرد و تعداد زیادی استراحتگاه و سوپرمارکت دارد و با وجود Mcdonald و KFC که همه‌جا هستند، کسی نگران گرسنگی نباید باشد. اتوبوس‌های بانکوک-پاتایا راحتند و هزینه‌ی کم‌تری هم دارند ولی تاکسی‌ها بهترین انتخاب هستند، مهم‌ترین مزیت‌شان این است که توقف‌های تاکسی دست خود مسافر است و تا در هتل شما را می‌رساند، در صورتی که با انتخاب اتوبوس باید به فکر گرفتن تاکسی از ترمینال به هتل هم باشید. هتل‌ پیداکردن هم کار سختی نیست، از هتل‌های لوکس با چندین ستاره تا ویلاها و سوئیت‌های ارزان‌قیمت در پاتایا وجود دارد و به خاطر رقابتی که برای جذب مهمان دارند، گاهی سرویس‌های اضافی خوبی با قیمت‌های کم‌تر به توریست‌ها پیشنهاد می‌کنند. هتل‌های گران‌تر عموماً نزدیک به دریا هستند و ارزان‌ترها را در مرکز شهر می‌توانید پیدا کنید و دیگر همه چیز به سلیقه و کیف‌پول خودتان بستگی دارد.

برای رفت و آمد در شهر، تاکسی‌های اختصاصی هستند که کرایه‌شان را کیلومترشمارها تعیین می‌کنند و از طرفی ون‌های عمومی هم وجود دارند که با قیمت پایین‌تری توی مسیرهای مشخصی مسافر جابه‌جا می‌کنند. ولی یکی از وسایل نقلیه‌ی جالب و پرطرفدار در پاتایا، موتورسیکلت‌های آن می‌باشند، موتورهایی با راننده که از دویست بت به بالا کرایه می‌گیرند.

یکی از بهترین و هیجانی‌ترین تفریحات در پاتایا، بازی‌های آبی است: شنا، غواصی، جت‌اسکی، قایق‌رانی و اسکی روی آب. ساحل معروف پاتایا، Hat Pattay است که حدود ۶ کیلومتر در امتداد ساحل کشیده شده و محل خوبی برای بازی‌های آبی و تمدد اعصاب است؛ در ضمن خیابانی به موازات ساحل وجود دارد (Beach Road) که مملو از رستوران‌ها و کافه‌های ساحلی است. نوشیدنی معروف استوایی را می‌توانید این‌جا امتحان کنید: نارگیل سبز و نارسی که از قسمت بالا بازش می‌کنند و با فروکردن یک نی، از آن لیوانی طبیعی می‌سازند؛ طعم گس شیرینی دارد که زیر آفتاب و در کنار دریای فیروزه‌ای خیلی می‌چسبد. ساحل زیبای دیگری که می‌شود تمام این‌ سرگرمی‌ها را آن‌جا پیدا کرد، ساحل جزیره‌ی مرجان است؛ جزیره‌ی مرجان ۵ کیلومتر با ساحل پاتایا فاصله دارد و رفتن به آن ١۵ دقیقه با موتورهای تندرو و حدود ۴۵ دقیقه با لنج، زمان می‌برد. کف قایق‌ها شیشه‌ای است و مرجان‌ها و ماهی‌های زیبا را می‌توان دید، از طرفی با رزرو یک تور غواصی می‌شود نیم ساعتی زیر آب‌های گرم به ماهی‌ها غذا داد و مرجان‌ها را از نزدیک دید.

یکی از دیدنی‌های فراموش‌نشدنی پاتایا، مزرعه‌ی فیل‌هاست که ٧ کیلومتری با مرکز شهر فاصله دارد. دیدن زندگی روزمره‌ی فیل‌ها، سوارشدن بر آن‌ها و گردش در لابه‌لای گیاهان و درخت‌های سبز با برگ‌های پهن‌شان می‌تواند به بازدید از خانه‌ابریشم، جایی که پرورش سنتی ابریشم انجام می‌گیرد، یا دیدن نمایش بسیار جالب Glong Sabad Chan با هنرنمایی فیل‌های فوتبالیست، ختم شود. در غرب شهر و نزدیک به ساحل Hat Jomtien، خیابان Sukhumvit است که تعداد زیادی از موزه‌ها و باغ‌های پاتایا در همین خیابان واقع شده؛ مثل باغ زیبای گرمسیری Nong Nooch Center با آبشارهای کوچک و انواع گل‌های ارکیده. در موزه‌ی کوچک Bottle Art که فاصله‌ی زیادی با باغ ندارد می‌توان بیش از سیصد ماکت مینیاتوری از ساختمان‌های مشهور دنیا را درون بطری دید. UNDERWATER WORLD هم در همین خیابان است، رد شدن از تونلی آکواریومی به طول صدمتر، لمس‌کردن ماهی‌ها در حوضچه‌های روباز و دیدن مجموعه‌ای زیبا از آبزیان و مرجان‌های دریایی باید جذاب باشد؛ بلیط دنیای زیر آب برای بچه‌ها نیم‌بهاست.

بهترین مرکز خرید پاتایا Central Festival است که با داشتن چندین طبقه فروشگاه و سالن بولینگ و سینما، یکی از بزرگ‌ترین مراکز خرید در آسیا می‌باشد. اگر برای خرید به مرکز Royal Garden Plaza رفتید، بهتر است سری هم به طبقه‌ی سوم آن بزنید و موزه‌ی Ripley ‘s believe it or not را ببینید. دیدنی‌های موزه به اندازه‌ی اسمش جالب است: سینمای چهاربعدی و هزارتوی معجزه با جلوه‌های ویژه‌ای از نور و رنگ و صدا در شانزده اتاق تو در تو، با این که چند ساعتی وقت می‌گیرد ولی حتماً به امتحانش می‌ارزد. مرکز خرید دیگری که خیلی از این‌جا دور نیست، Mike Shoping Mall است که رستوران‌های خوبی هم دارد. بهتر است نگران ذائقه‌ی متفاوت و پیداکردن غذای خوب در پاتایا نباشید چون به قدری تنوع رستوران‌ها زیاد است که باید مواظب پرخوری و زیاده‌روی در این شهر باشید. اگر در یکی از رستوران‌های محلی خواستید غذای دریایی بخورید، بهتر است ازشان بخواهید غذا را جلوی خودتان درست کنند، این‌طوری هم دستور پختش را یاد می‌گیرید و هم خیالتان بابت سلامت غذا راحت‌تر است. میگوهای سرخ‌شده و چیپس‌ها و کمپوت‌های میوه هم از خوردنی‌هایی هستند که در دکه‌های کوچک توی بازارهای کوچک محلی فروخته می‌شوند. هر جا که بوی ادویه یا روغن‌های مخصوص ماساژ بیاید، می‌شود یکی از این بازارها را پیدا کرد. وسایل تزئینی که با چوب و بامبو ساخته شده یادگاری‌های خوبی هستند برای این‌که با دست خالی به خانه برنگردید.

اگر وقت بیشتری داشتید، این‌ها را هم فراموش نکنید:
– Mini Siam که در همان خیابان Sukhumvit واقع شده و یک شهر مینیاتوری است از اماکن مقدس تایلند و همین‌طور تعدادی از ساختمان‌های مشهور دنیا در ابعادی بسیار کوچک. در این مجموعه یک پیست کارتینگ نیز برای افرادی که عاشق سرعت هستند، وجود دارد و از ساعت هفت صبح تا ده شب فعال است.
– بانجی جامپینگ، برای این یکی به غیر از وقت به دل و جرات کافی هم نیاز دارید. پریدن از ارتفاع پنجاه متری بر سطح دریا خیلی هیجان‌انگیز است و در آخر به شما نشان شجاعت و فیلمی از پرش‌تان هم می‌دهند. اگر کسی خیلی اهل هیجان باشد، می‌تواند بعد از سه بار پریدن، برای بار چهارم پولی پرداخت نکند.